Voorzittersverkiezingen

Eind deze maand zijn het voorzittersverkiezingen bij JongCD&V Merksem. Ik ben 1 van de kandidaten.

Moest ik verkozen zijn als voorzitter wens ik, samen met de rest natuurlijk, een aantal stappen te ondernemen.

+ Actieve ledenwerving.
Liefst dan nog leden die niet enkel een partijkaart op zak hebben, maar personen die willen meewerken aan één of meerdere acties of leden die specifieke taken wensen op te nemen (lay-out van het egeltje, maken van een affiche, …).

+ Aanwezigheidspolitiek.
We hebben nu een afgevaardigde in de jeugdraad, maar misschien ziet iemand het zitten op de sportraad, de cultuurraad, de districtsraad, … bij te wonen. Ook op allerhande activiteiten moeten we ons laten zien of actief meewerken. Aanwezigheidspolitiek, ook binnen de eigen partij. Afgevaardigden op het CD&V bestuur, maar ook bij JongCD&V Antwerpen. Zelf ben ik in aanloop naar de verkiezingen naar een aantal stedelijke vergaderingen geweest en dit kan best boeiend zijn. Aanwezig zijn op activiteiten van collega’s in de regio is ook handig om ideetjes op te doen.

+ Acties en persmededelingen.
Het zou mooi zijn, moesten we maandelijks of tweemaandelijks het nieuws kunnen halen met een actie of activiteit. Niet zo maar een actie, maar wel constructieve acties waarbij we niet enkel problemen aanhalen, maar ook mogelijke oplossingen bieden. Hiervoor kunnen we best een actielijst opstellen. Het moet natuurlijk vooral ook nuttig zijn.

+ Vrijwilligers. We zijn allemaal vrijwilligers. Alle acties, activiteiten, … zijn vrijwillig. Hoe meer volk, hoe beter natuurlijk, maar nooit wordt er iemand verplicht om mee te doen. Zo kunnen we bepaalde taken “uitbesteden” aan leden of sympathisanten die daar goed in zijn en zorgen we ervoor dat niemand overbelast wordt.

“Wat we vooral niet mogen vergeten. We zijn jongeren! Dit verplicht ons om af en toe tegendraads te doen. Om af en toe onze stekels eens uit te steken. Ook al weten we op voorhand dat we misschien wel tegen een muur gaan lopen. Maar wie niet waagt, niet wint. We moeten natuurlijk niet telkens opnieuw recht kruipen om vervolgens tegen dezelfde muur te lopen. Maar we zijn aan onszelf verplicht om af en toe van ons te laten horen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *