BHV

De regering is gevallen, er komen verkiezingen. Wie had dat nu nog gedacht. Ik niet alvast, ik had de goede hoop dat ze alles zouden kunnen oplossen. Ik vrees dan ook dat OpenVLD (en MR) dit alles redelijk op voorhand gepland hebben. Op Radio1 wist men te vertellen dat OpenVLD, reeds voor ze de regering verlieten, publiciteitsruimte in verschillende dagbladen had gereserveerd. Ook waren er vanuit OpenVLD en MR enkele sites geregistreerd naar de verkiezingen toe. In welke mate dit allemaal klopt is natuurlijk de vraag, maar dat er het een en ander niet correct liep is duidelijk.

OpenVLd heeft reeds tijdens de regering Verhofstad aan BHV gewerkt. Maar ze kregen het niet opgelost. Nu hebben ze het opnieuw verplaatst tot … wie weet wanneer. Het was toch vanzelfsprekend dat de Franstalige partijen de alarmbelprocedure zouden inroepen. En om eerlijk te zijn, ze hebben gelijk. In omgekeerde richting hadden we dit toch ook gedaan.

Wat is de alarmbelprocedure?

Een systeem dat ervoor zorgt dat de ene kant van het land niets kan opdringen aan de andere kant. In de Kamer zijn er meer Nederlandstaligen dan Franstaligen. Zo hebben de Vlamingen tegenenover de Walen een meerderheid. Maar als de Franstaligen vinden dat het voorstel hen als gemeenschap schaad dan kunnen ze op deze procedure beroep doen. Andersom ook, maar op dit moment zijn er in het land meer Vlamingen dan Walen en dus meer Vlaamse verkozenen dan Waalse. Dit is nog maar de tweede keer in de geschiedenis dat deze procedure gebruikt wordt. Ze bestaat sinds de jaren ’70. Je kan er dus vanuit gaan dat dit niet zomaar gebeurt. Mij lijkt het alleszins beter dat eender welk voorstel of wetsontwerp in alle delen van het land en in alle lagen van de bevolking steun krijgt.

Wat is het probleem rond BHV nu juist?

Wel, kijk eerst eens naar volgend bericht. Dit geeft een idee van het probleem. Natuurlijk is de uitleg eenvoudig en niet volledig. Maar in het kort komt het wel daar op neer.

BHV moet dus gesplitst worden. Het meest logische is de B er af en HV bij Leuven. Maar de Franstaligen willen hun faciliteiten niet zomaar afgeven. Gelijk hebben ze! Ze hebben die faciliteiten dan ook gekregen bij voorgaande hervormingen. En als ik van iemand iets krijg dan moet die persoon dat enige tijd later niet komen terugvragen (tenzij voorafovereengekomen natuurlijk). Of ik moet iets anders in de plaats krijgen. Het is dan ook niet meer dan logisch dat men een compromis moet vinden waar de Franstaligen mee kunnen leven.

Wat moet er dan nu gebeuren?

Goede vraag! BHV moet aangepast worden. Of we moeten opnieuw naar de oude situatie of we moeten dit probleem recht trekken. Maar dit kan het beste in een sereen klimaat waarbij iedereen rustig aan tafel zit en liefst zonder media die over de schouders heen kijkt.

Wanneer er nu verkiezingen zijn en men is nadien in staat om een nieuwe regering te vormen dan heeft men eigenlijk terug tijd gewonnen om dit probleem rustig aan te pakken. Men moet de straffe uitspraken dan beperken en er echt voor gaan.

Rest alleen de vraag of dit mogelijk zal zijn. Als opnieuw MR en OpenVLD aan tafel zitten, lijken de onderhandeling vooraf reeds gedoemd. Wie gaat hen het nog gunnen om mee een oplossing te vinden nadat ze de onderhandelingstafel verlieten en de regering deden vallen. Moest NVA mee in de regering zitten lijkt het me ook heel moeilijk om tot een consensus te komen. Veel Franstalige partijen zullen in dat geval hun houding extreem defensief opzetten en niet willen toegeven aan de eisen van de ‘Flaminganten’. Wie er ook verkozen is, welke coalitie er ook gevormd wordt, onder welke premier dan ook, het zal niet vanzelfsprekend zijn.

Wat er vooral moet gebeuren is dat men BHV zijn gang laat gaan en dat men kan werken aan de rest. Momenteel werd alles geblokeerd door BHV, vooral dan de zaken die er nu eens echt niets mee te maken hebben. Dat moet stoppen, men moet niet alles gaan mengen, Als voorstellen er niets mee te maken hebben, moet men BHV en het communautaire er niet bij betrekken. Er zijn zoveel zaken die voor ‘de man in de straat’ of ‘het land’ belangrijker zijn. Denk maar aan de hervorming van justitie en die van het leger. Denk maar aan de pensioenen en aan de economische crisis. Daar moet men ook aan werken. En ondanks wat sommigen nu beweren, heeft de regering Leterme II wel het een en ander gedaan. Er zijn ook een aantal voorstellen die klaarliggen. Maar door de verkiezingen zal veel van dit werk verloren gaan. Zo is het niet ondenkbaar dat de plannen voor justitie en het leger na de verkiezingen met eventueel een andere vakminister of een andere coalitie opnieuw vanaf nul moeten worden opgebouwd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *